Waarom wij niet labelen en diagnosticeren

Bij Remissio gaan we geen psychologische label bij je opplakken. We doen geen testjes. We stellen geen diagnoses. En daar hebben we een goede reden voor.

Mensen komen naar therapie voor resultaat. Resultaat dat het morgen beter is dan gisteren en vandaag. Dat de problemen waarvoor je komt, verdwijnen. 

Diagnoes of labels helpen je niet bij het oplossen bij je probleem en verklaren bar weinig. Een diagnose is een versimpeling van een beschrijven van klachten en symptomen. Het defineert alleen welke cluster aan problemen er zijn of worden ervaren.

Depressie is (vaak) het gevolg ergens van. En een diagnose zegt ook niets over wat de oorzaak is de depressie precies vandaan komt.

In de reguliere GGZ is een diagnose nodig om de behandeling vergoed te krijgen. Maar dat is wat ons betreft ook het enige nut. 

Het is daarom ook de reden dat we als Remissio niet bij verzekeraars zijn aangesloten en dat je therapie bij ons niet vergoed krijgt. Omdat we labels en diagnoses nodig hebben om iets van een verzekeraar vergoed te krijgen. 

Geen label, maar wat dan wel? 

Wij kijken dus naar de echte oorzaak van je problemen die je wilt oplossen: patronen, emoties, angst en gebeurtenissen in je leven die de klachten die je hebt veroorzaken.

Als je somber en neerslachtig bent voor langere tijd en vrijwel de hele dag, als je je bed niet wilt uitkomen, maar ook niet kunt slapen, je nergens meer zin in hebt en nadenken erg lastig voor je is, dan zou je het label depressief kunnen krijgen (volgens de DSM-5).

Maar wat is nou precies hetgeen wat de depressie heeft veroorzaakt. Is het gekomen nadat je bent gescheiden van je partner? Is het de drukte op werk, samen met een vervelende baas? Is vlak er voor je opa overleden? En hoe ga je m met die gebeurtenis? Ga je jezelf afkraken en vinden dat je een loser bent? Ga je je boosheid op mensen in je omgeving projecteren en denken dat de wereld boos op jou is? Ga je het rationaliseren of verklaren? Wat zijn dus de patronen die jou dwarsbomen? Wat zijn de emoties die dergelijke patronen aanzetten? Hoe is dat in je verleden tot stand gekomen? En zien we dergelijke patronen ook in de rest van je leven?

Dat zijn de vragen waar je echt wat aan hebt, want met antwoord op die vragen komen we bij de oplossing. Je groeit doordat je meer in jezelf kan observeren (=ego capaciteit), zoals we dat in ISTDP noemen. Dat is helend voor je. Daar kan je altijd op terug vallen in nieuwe moeilijke gebeurtenissen in de toekomst. Niet een diagnose of label.

Meer lezen?